Verhalen van betekenis (57 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode
Verwijder alle filters

Géén bezoek

Mensen die weten wat ze willen en zo lang mogelijk hun eigen boontjes willen doppen. Als verpleegkundige sta je aan de zijlijn. Het gaat deze verpleegkundige om de ander leren kennen, goed luisteren en inschatten wat nodig is. En als de palliatieve sedatie vervolgens niet loopt als verwacht, speelt ze een cruciale rol.
Lees verder

Teveel spullen?

Als je dierbare in het hospice komt te liggen, wil je de kamer zo inrichten dat die persoon zich er thuis voelt. “Dus wij hebben eigenlijk alles wat er in de woonkamer stond aan prullaria, fotootjes en zo, meegenomen. Het waren ook echt veel spullen. Naja, het paste in één auto.”
Lees verder

Gewoon, dat.

Het is moeilijk om je voor te stellen hoe een hospice eruit ziet en hoe het er zal zijn. Als haar moeder longkanker krijgt, is eigenlijk alles nieuw. “Wat ik wel bijzonder vond, is die gastvrijheid en dat welkome gevoel, eigenlijk de hele dag door. En net die kleine dingen die het leven van mijn moeder net iets mooier maakte.”
Lees verder

Oh, ik wilde net gaan huilen

Voordat je de kamer of het huis van iemand binnenstapt als vrijwilliger, weet je nog niet precies wat de situatie is. In dit verhaal komt de vrijwilliger op het juiste moment binnen. “Ja, dat is ontzettend leuk. Dat je kennelijk alleen maar binnen hoeft te komen en dat iemand daarvan opkalefatert. Dat gebeurt mij niet vaak hoor, moet ik zeggen.”
Lees verder

Dan is het de kunst als vrijwilliger dat je rustig blijft

Met een euthanasieverklaring verwachten mensen enigszins rustig te sterven, met de familie om zich heen. Het leek erop dat het goed geregeld was voor deze gast en haar naasten. “Ik had een middagdienst en ze waren met twaalf familieleden allemaal eromheen. De huisarts had ook toegezegd dat hij euthanasie zou verlenen. Maar hij haakte af en deed het dus niet.”
Lees verder

Toeters en bellen

Als vrijwilliger voel je je machteloos als de familie niet wil komen en je de gast in eenzaamheid ziet sterven. Hij is nog steeds verontwaardigd: “Dat je dan een aantal dagen later en plein public een uitvaart gaat organiseren en roept hoe belangrijk hij was, dan krijg ik het niet meer bij elkaar.”
Lees verder

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6