Verhalen van betekenis (13 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode
Verwijder alle filters

Meer een volwaardig mens

Als je ziek bent, lijkt het leven ineens alleen nog maar daar om te draaien. Je wilt dan graag dat de vrijwilligers je zien als meer dan alleen een ziek persoon. “Nee, ik ben een mens dat een klein beetje ziek is. En wel volwaardig. Ik weet heus wel wat ik wel en wat ik niet doe.”
Lees verder

Ineens mag het

In het hospice heb je ook te maken met mensen met verschillende culturele achtergronden. De rituelen die bij het sterven horen, zijn dan anders. Deze vrijwilliger kreeg het gevoel onmisbaar te zijn, toen ze de Marokkaanse familie mocht helpen. “Ik was eigenlijk de schakel in de situatie die als losse stukjes in elkaar hing, zeg maar.”
Lees verder

Ik moet altijd in de hel blijven

Doodsangst. Vrijwilligers zien het bij gasten gebeuren: vlak voor het overlijden wordt iemand soms onrustig, hij/zij blijkt bang te zijn voor de dood. In dit verhaal is de gelovige gast overtuigd dat hij naar de hel gaat en dat hij daar nooit meer uit zal komen. Een vrijwilliger vertelt. “Ik zeg: ‘Nou, u hoeft zich helemaal geen zorgen te maken’.”
Lees verder

‘Laat die coma maar komen’

Een reden om vrijwilligerszorg aan te vragen, is omdat je je alleen voelt in de laatste levensfase. Er kan een betekenisvolle relatie ontstaan tussen de cliënt en de vrijwilliger. “Dat merk je aan dat je gemakkelijk praat over dingen die eigenlijk wel lastig zijn om te bespreken. Over hoe je je voelt.”
Lees verder

In de nacht met één lichtje aan

In de ontmoeting tussen cliënt en vrijwilliger kan er veel gebeuren. In deze nacht luistert de vrijwilliger naar het verhaal van de cliënt over haar leven en haar gedachten over het leven hierna. “Het was zo, ja, zo wijs. Dat ik dacht: als ik zo kan sterven, nou, daar doe ik het voor.”
Lees verder

Twee dierbare mensen, mijn eerste vrouw en zij

Foto’s aan de muur, boeken in een kast, als vrijwilliger bij iemand thuis kan je veel te weten komen over de cliënt door rond te kijken. In dit bijzondere verhaal wordt de vrijwilliger verrast. “En wat mij trof, is een foto van mijn vrouw die overleden is en deze dame.”
Lees verder

Levenslessen tijdens het plassen

De cliënt helpen bij de toiletgang is een van de zorgtaken die vrijwilligers kunnen hebben. Het kan een kwetsbaar moment zijn. Deze plas duurde heel lang. En er kwam een bijzonder gesprek op gang. “Dat is een ‘wauw’-moment. En dat was zo’n bijzonder moment, dat iemand in de intimiteit van helpen met plassen dan zoiets vertelt.”
Lees verder

Vulkanen en een glaasje wijn

Zij is niet alleen diegene, die aan het sterven is. Ze is ook een mens, een moeder. Iemand met wie vrijwilligers een goed gesprek kunnen voeren of een glaasje wijn mee kunnen drinken. “Niet om het te ontkennen, maar je bent natuurlijk niet alleen maar een doodgaand persoon als je hier bent.”
Lees verder

Een bijzonder gesprek?

Vrijwilliger zijn in de palliatieve zorg houdt veel meer in dan ‘een goed gesprek’ hebben met de gasten/cliënten. Vaak komt het er zelfs helemaal niet van. En soms overkomt het je, zoals bij deze vrijwilliger. “Eigenlijk was het gesprek dus veel bijzonderder geweest, dan dat ik mij op dat moment realiseerde. En in die zin kan je dan toch weer een heleboel betekenen.”
Lees verder

  1. 1
  2. 2