Verhalen van betekenis (26 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode
Verwijder alle filters

Meer een volwaardig mens

Als je ziek bent, lijkt het leven ineens alleen nog maar daar om te draaien. Je wilt dan graag dat de vrijwilligers je zien als meer dan alleen een ziek persoon. “Nee, ik ben een mens dat een klein beetje ziek is. En wel volwaardig. Ik weet heus wel wat ik wel en wat ik niet doe.”
Lees verder

Je buurvrouw veegt je billen af

Een kopje koffie bij de buren drinken, kan heel gezellig zijn. Maar als de vrijwilliger haar lieve buurvrouw in het bed van het hospice ziet liggen, dan schrikt ze. “We hebben geloof ik tien jaar naast elkaar gewoond. En we waren geen dikke vriendinnen ofzo, maar we hadden wel een heel goede band. En ja, dat maakt het dan net even iets bijzonderder.”
Lees verder

Te ‘goed’ voor een hospice?

Het is heel vervelend als je als gast niet serieus genomen wordt. Deze vrouw ziet er beter uit dan dat ze zich voelt. Liggen doet zoveel pijn, dat ze in een stoel gaat zitten. “En dat heeft door haar laatste ziekteproces heen eigenlijk steeds meegespeeld, dat mensen op het verkeerde been werden gezet vanwege het feit dat zij niet ziek op bed lag maar in een luiestoel zat.”
Lees verder

‘Als ik door was gegaan zonder de hulp, was het niet goed gegaan.’

Het duurt soms tijden, voordat mensen de zorg van vrijwilligers inroepen. Mantelzorgers hebben dan al een hele zware periode achter de rug. Een echtgenoot er niet meer zijn voor zijn vrouw, tot er hulp kwam van een vrijwilliger. “Ik vond dat een heel mooi moment. Hij is bij haar gaan zitten met een stoel en heeft haar hand vastgehouden.”
Lees verder

Wat is verantwoord om te doen als vrijwilliger?

In de palliatieve thuiszorg ben je vaak alleen als vrijwilliger. Je moet dan zelf een inschatting maken wanneer je iets zelf kunt doen, en wanneer het tijd is om beroepsmatige hulp in te schakelen. “Toen dacht ik: nou, dan ga ik gewoon de buurtzorg inroepen. Weet je, dan moet je besluiten nemen.”
Lees verder

Levenslessen tijdens het plassen

De cliënt helpen bij de toiletgang is een van de zorgtaken die vrijwilligers kunnen hebben. Het kan een kwetsbaar moment zijn. Deze plas duurde heel lang. En er kwam een bijzonder gesprek op gang. “Dat is een ‘wauw’-moment. En dat was zo’n bijzonder moment, dat iemand in de intimiteit van helpen met plassen dan zoiets vertelt.”
Lees verder

Boekje

Als gasten doof worden, wordt communicatie steeds lastiger. In het hospice gaven de vrijwilligers een boekje aan haar zoon. Er ontstond een nieuwe, waardevolle manier van communiceren. “En toen heb ik een soort van dagboekje bijgehouden met vragen die ik aan haar had of dingen die ik had meegemaakt of heb beleefd. En dan liet ik het haar lezen.”
Lees verder

Slapen op de waakstand

Mantelzorgers worden door de inzet van vrijwilligers ontlast van de onrustige nachten. Als het hen lukt om los te laten, kunnen ze eindelijk een beetje slapen. “Ik had dus al zeker de laatste twee jaar, maar ook daarvoor al niet, geen normale nachten kunnen maken. Omdat ik altijd op de waakstand sliep.”
Lees verder

  1. 1
  2. 2
  3. 3