Verhalen van betekenis (10 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode
Verwijder alle filters

Oh, ik wilde net gaan huilen

Voordat je de kamer of het huis van iemand binnenstapt als vrijwilliger, weet je nog niet precies wat de situatie is. In dit verhaal komt de vrijwilliger op het juiste moment binnen. “Ja, dat is ontzettend leuk. Dat je kennelijk alleen maar binnen hoeft te komen en dat iemand daarvan opkalefatert. Dat gebeurt mij niet vaak hoor, moet ik zeggen.”
Lees verder

Kerstfeest

Ook met de kerstdagen werken vrijwilligers in het hospice. Dat is even wat anders dan met je eigen familie rond de kerstboom, maar niet minder bijzonder. “Het geeft een ontzettend fijne sfeer om zoiets te doen. En ik had geen spijt dat ik met kerst werkte. Het gaf mij een heel goed gevoel.”
Lees verder

‘Ik weet zeker dat u mij zo meteen laat vallen’

In de palliatieve thuiszorg ben je vaak alleen als vrijwilliger. Je moet dan zelf een inschatting maken wanneer je iets zelf kunt doen, en wanneer het tijd is om beroepsmatige hulp in te schakelen. “Toen dacht ik: nou, dan ga ik gewoon de buurtzorg inroepen. Weet je, dan moet je besluiten nemen.”
Lees verder

En we hebben naar het behang gekeken

Vrijwilligerswerk in de palliatieve zorg gaat vaak over dagelijkse dingen. Iemands leven verlichten. Met humor, met een praatje, het hoeft niet diepzinnig te zijn. “Ik dacht: als je terminale zorg doet gaat het over mooie gesprekken en weet ik het allemaal. Nou, dat zijn echt uitzonderingen.”
Lees verder

Een vreemde man

Als vrijwilliger wil je bij binnenkomst het liefst direct kennismaken met de cliënt of gast. Helaas is dat niet altijd mogelijk, bijvoorbeeld als iemand al ligt te slapen. Wanneer deze cliënt wakker wordt, schrikt hij van de vrijwilliger: “Hij valt gelijk weer terug in bed en doet een deken over hem heen, zoiets van: wat is dat nou, een vreemde kerel?”
Lees verder

Bellefleur en Franse wijnperen

Cliënten kunnen ’s nachts nog veel te verwerken hebben. Als vrijwilliger kom je dan veel te weten over het leven van iemand. Deze vrijwilliger sluit soepel aan bij de wereld van de cliënt. “En met dat ik terugliep naar het bed, kreeg ik de ingeving: ik ga een spelletje met hem doen. Ik ga het over appels en peren hebben, want wij hebben vroeger ook zestig soorten fruit gehad.”
Lees verder

Vulkanen en een glaasje wijn

Zij is niet alleen diegene, die aan het sterven is. Ze is ook een mens, een moeder. Iemand met wie vrijwilligers een goed gesprek kunnen voeren of een glaasje wijn mee kunnen drinken. “Niet om het te ontkennen, maar je bent natuurlijk niet alleen maar een doodgaand persoon als je hier bent.”
Lees verder