Verhalen van betekenis (11 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode
Verwijder alle filters

Moeder mooi maken

Het is belangrijk dat de gasten en naasten zich thuis voelen in het hospice. Deze vrijwilliger geniet ervan als mensen even alles om zich heen kunnen vergeten. “En dan is het juist zo mooi van dit werk dat hier eigenlijk niets gek is, maar dat alles mag en kan.”
Lees verder

Je buurvrouw veegt je billen af

Een kopje koffie bij de buren drinken, kan heel gezellig zijn. Maar als de vrijwilliger haar lieve buurvrouw in het bed van het hospice ziet liggen, dan schrikt ze. “We hebben geloof ik tien jaar naast elkaar gewoond. En we waren geen dikke vriendinnen ofzo, maar we hadden wel een heel goede band. En ja, dat maakt het dan net even iets bijzonderder.”
Lees verder

Avond voor euthanasie – Een stukje haring

Bij euthanasie weet je als vrijwilliger van te voren al of je een gast voor het laatst zal zien. Deze vrijwilliger ging de laatste nacht waken bij een man en at samen met hem het laatste stukje haring. “Het is iets delen van wat heel privé is, terwijl ik toch een buitenstaander ben. Want het is natuurlijk niet alleen een stukje haring eten.”
Lees verder

Douchen door een bekende

Vrijwilligers helpen de gasten met de dagelijkse zorg, ook met de persoonlijke verzorging, zoals douchen. Voor gasten is dit echter niet vanzelfsprekend en grenzen aangeven kan moeilijk zijn. “Afgezien het feit dat het een man was, waar zij absoluut bezwaar tegen had om te worden geholpen bij het douchen, was het ook min of meer de toon die hij aansloeg.”
Lees verder

Zij wilden de laatste nachten samen doen, zonder zorgverleners

Het kan zwaar zijn voor de cliënten om elke dag hulpverleners om zich heen te hebben. Deze cliënt wacht met de euthanasie tot zijn zoon uit Amerika is gekomen en wil de laatste paar dagen alleen met zijn geliefden zijn. “Al die hulpverleners altijd over de vloer. Overdag komen er wel vijf of zes keer hulpverleners en dan komt er voor de nacht nog wat. Ze zijn bijna nooit samen.”
Lees verder

Levensles tijdens het plassen

De cliënt helpen bij de toiletgang is een van de zorgtaken die vrijwilligers kunnen hebben. Het kan een kwetsbaar moment zijn. Deze plas duurde heel lang. En er kwam een bijzonder gesprek op gang. “Dat is een ‘wauw’-moment. En dat was zo’n bijzonder moment, dat iemand in de intimiteit van helpen met plassen dan zoiets vertelt.”
Lees verder

Niet te close

Gasten in het hospice zijn vaak bezig met loslaten. Maar met de vrijwilligers gaan ze ook weer nieuwe relaties aan. Hoe close wordt dat? In dit verhaal waardeert de gast het als de vrijwilliger dit openlijk bespreekt. “Ik vond het zo mooi dat ze zei dat ze had geleerd als vrijwilliger toch een beetje afstand te moeten houden. En dat het contact toch niet heel sterk moet worden. Voor alle twee niet.”
Lees verder

  1. 1
  2. 2