Verhalen van betekenis (24 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode
Verwijder alle filters

‘Als ik door was gegaan zonder de hulp, was het niet goed gegaan.’

Het duurt soms tijden, voordat mensen de zorg van vrijwilligers inroepen. Mantelzorgers hebben dan al een hele zware periode achter de rug. Een echtgenoot er niet meer zijn voor zijn vrouw, tot er hulp kwam van een vrijwilliger. “Ik vond dat een heel mooi moment. Hij is bij haar gaan zitten met een stoel en heeft haar hand vastgehouden.”
Lees verder

‘En als ik kapot ben, dan ben ik kapot, klaar’

Het kan zwaar zijn voor de cliënten om elke dag hulpverleners om zich heen te hebben. Deze cliënt wacht met de euthanasie tot zijn zoon uit Amerika is gekomen en wil de laatste paar dagen alleen met zijn geliefden zijn. “Al die hulpverleners altijd over de vloer. Overdag komen er wel vijf of zes keer hulpverleners en dan komt er voor de nacht nog wat. Ze zijn bijna nooit samen.”
Lees verder

In de nacht met één lichtje aan

In de ontmoeting tussen cliënt en vrijwilliger kan er veel gebeuren. In deze nacht luistert de vrijwilliger naar het verhaal van de cliënt over haar leven en haar gedachten over het leven hierna. “Het was zo, ja, zo wijs. Dat ik dacht: als ik zo kan sterven, nou, daar doe ik het voor.”
Lees verder

Een vreemde man

Als vrijwilliger wil je bij binnenkomst het liefst direct kennismaken met de cliënt of gast. Helaas is dat niet altijd mogelijk, bijvoorbeeld als iemand al ligt te slapen. Wanneer deze cliënt wakker wordt, schrikt hij van de vrijwilliger: “Hij valt gelijk weer terug in bed en doet een deken over hem heen, zoiets van: wat is dat nou, een vreemde kerel?”
Lees verder

Twee dierbare mensen, mijn eerste vrouw en zij

Foto’s aan de muur, boeken in een kast, als vrijwilliger bij iemand thuis kan je veel te weten komen over de cliënt door rond te kijken. In dit bijzondere verhaal wordt de vrijwilliger verrast. “En wat mij trof, is een foto van mijn vrouw die overleden is en deze dame.”
Lees verder

Met vraagtekens weer naar huis

Bij euthanasie is het bekend wanneer het de laatste nacht is. Deze vrijwilliger begrijpt niet hoe de naasten ervoor kunnen kiezen om die nacht te gaan slapen en de cliënt met de vrijwilliger alleen te laten. “En ik als wildvreemde heb dus de laatste nacht van die man hier op aarde doorgebracht.”
Lees verder

Alleen maar zitten

Een schoolvoorbeeld van ‘Er zijn’. De vrijwilliger zat de hele nacht op een stoel toe te kijken hoe een naaste voor de cliënt zorgde. Hij voelde zich nutteloos, maar achteraf bleek: “Deze zwager had een bepaalde emotionele band met zijn schoonzus. Hij wilde er ook wel bij zijn, maar had het zonder mijn aanwezigheid niet aangedurfd.”
Lees verder

Levenslessen tijdens het plassen

De cliënt helpen bij de toiletgang is een van de zorgtaken die vrijwilligers kunnen hebben. Het kan een kwetsbaar moment zijn. Deze plas duurde heel lang. En er kwam een bijzonder gesprek op gang. “Dat is een ‘wauw’-moment. En dat was zo’n bijzonder moment, dat iemand in de intimiteit van helpen met plassen dan zoiets vertelt.”
Lees verder

Slapen op de waakstand

Mantelzorgers worden door de inzet van vrijwilligers ontlast van de onrustige nachten. Als het hen lukt om los te laten, kunnen ze eindelijk een beetje slapen. “Ik had dus al zeker de laatste twee jaar, maar ook daarvoor al niet, geen normale nachten kunnen maken. Omdat ik altijd op de waakstand sliep.”
Lees verder

Klein dik hondje in bed

Soms heb je niet alleen met mensen te maken in de palliatieve zorg, maar ook met de huisdieren. De vrijwilliger in het volgende verhaal zag hoe betekenisvol de band tussen mens en huisdier kan zijn. “Zelfs in haar slaap lag ze hem te aaien. En dat gezicht van dat wijffie, dat vergeet ik nooit meer.”
Lees verder

  1. 1
  2. 2
  3. 3