Dan word je even terug gefloten

Gasten en naasten kunnen zich in het hospice thuis voelen en maken vrijelijk gebruik van de keuken en de woonkamer. In het volgende verhaal was er ineens toch een misverstand. “Is er daar ineens een dame en die zegt: ‘Wat doet u hier? Waar komt u vandaan? Mag u in die keuken komen?’”


“Op een gegeven moment kwam ik op de fiets en er waren allemaal mensen buiten in het donker want er ging een uitgeleide beginnen. Ik denk: Nou, ik zet snel mijn fiets op slot en voordat het zover is glip ik snel naar binnen. En ik ga even naar mijn zus toe. Iedereen is druk met die uitgeleide. En ik glip even de keuken in om een kopje thee te halen, ik had gefietst.

Is er daar een dame en die zegt:
‘Wat doet u hier? Waar komt u vandaan? Mag u in die keuken komen?’
En ik zeg: ‘Ik ben op bezoek, bij een gast.’
‘Heeft u zich gemeld?’
Ik zeg: ‘Nee, want er werd een uitgeleide gedaan, iedereen was bezig.’
‘U mag niet in de keuken komen.’
Ik zeg: ‘Ik heb het begrepen.’

Dus dat vind ik minder prettig. Ik dacht om respectvol te zijn even snel thee pakken, om niet op te vallen. Ik houd ook rekening met die mensen. En dan word je even terug gefloten. En dan heb ik stiekem een oordeel van ‘ach, die mevrouw wil zich even laten gelden.’ En dat mag van mij, als zij dat wil.

Het viel mij op, want elke gastvrouw die hier loopt is super. En ik denk: ben je wel geschikt om hier te zijn? Maar ik zei: ‘De volgende keer zal ik het vragen.’ En een volgende keer toen ik in de keuken kwam heb ik gevraagd: ‘Mag ik even een kopje thee pakken?’ En dat was voor niemand een probleem.”

 

Over de schrijver

Haar zus ligt op dit moment in het hospice. Als ze in het hospice is voor haar zus ziet ze hoe de vrijwilligers voor haar zorgen en hoe ze met haar als naaste omgaan.

 

Nog geen reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Uw reactie verschijnt na goedkeuring door onze redactie. U ontvangt een mail als uw reactie is geplaatst.