Het is bijna de hemel

Het zijn niet altijd de lange verhalen met de cliënt. Voor deze vrijwilliger gaat het soms juist om dat kleine moment, waarin je een gast even gelukkig kan maken. Dan mag je daar als vrijwilliger zomaar zijn! Ja, daar word ik helemaal warm van.”


“Er is een vrouw geweest met een verstandelijke beperking. En die wilde dolgraag in het bubbelbad, maar was wel bang dat ze verzoop. En daar zit je dan gewoon de hele tijd bij. We draaiden muziek en hadden kaarsjes aan. ‘Het is bijna de hemel’, zegt ze.

Dat is toch mooi! Ik zit er alleen maar naast. Ik geef haar het gevoel dat ze niet verzuipt. En ze wil wel alle bubbeltjes en belletjes aan. En we hebben lampjes en lichtjes aan. En het is bijna de hemel. Zeer gelovige vrouw trouwens. Dan mag je daar als vrijwilliger zomaar zijn! Ja, daar word ik helemaal warm van. Ik moet nog slikken. En ik doe verder niets. En dan kijkt ze je aan. Ja, dat is echt heel bijzonder. Het zijn niet altijd lange verhalen. En niet altijd over diepe gesprekken en zo. Ik merk dat het voor mij daar niet altijd in zit.

Het zijn geen zware grote verhalen. Het zit hem denk ik in de ontmoeting.”

Over de schrijver

Je maakt veel mee in het hospice, blijkt uit de verhalen van deze energieke vrijwilligster. Vooral de verscheidenheid aan gasten, blijven haar bij. Het zijn warme, levendige herinneringen die ze met ons deelt.

Nog geen reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Uw reactie verschijnt na goedkeuring door onze redactie. U ontvangt een mail als uw reactie is geplaatst.