Ik heb moeten leren om te huilen

Gasten kunnen nachten wakker liggen. Van de pijn, of iets anders wat onrust geeft. De vrijwilligers zijn er dan om te helpen. “En dan voel je de zorg van hen. En dat geeft al een stuk rust en pijnvermindering.”


Ik had gisteravond erg veel pijn en moest daardoor huilen. En dat hoort niet bij mij. Ik heb moet leren om te huilen. Ze kwamen met zorg en ook dat pilletje heb ik gekregen, maar niets hielp. En ik heb ook nog iets van een ander pilletje gehad, om tot rust te komen. Maar om tien uur sliep ik nog niet. En tien uur is natuurlijk een normale tijd. Maar als ik naar bed ga, dan slaap ik meteen, want ik ben een hele goede slaapster. Maar gisteravond niet. Ik wist ook niet hoe ik moest liggen van de pijn. En ze probeerden al het kussentje hier en een kussentje daar. En dat ze dan toch de tijd eraan besteden om te helpen. Om even wat te zeggen en even nog eens een keer de deken lekker neer te leggen. Een persoonlijke aandacht is het. En dan zeggen ze even een bemoedigend woordje: ‘Het komt goed, ga lekker liggen.’ En tegen half elf ben ik in slaap gevallen.

En dan slaap ik en dan lig ik in één houding. En dan word ik wakker en verga ik van de pijn van het liggen. Zeg maar van tien uur af, dat je in bed ligt, en ik werd tegen half negen wakker.

En dan komen ze binnen om een kopje thee te brengen en dan zijn ze zo lief en zo aardig voor je. En bezorgd. En ze zei: ‘Zullen we u eerst gaan douchen en dan eten?’ En dan hebben we eerst gedoucht en gedaan en zo worden de spieren wat warm. En dan voel je de zorg van hen. En dat geeft al een stuk rust en pijnvermindering.

Het is alleen al pijnverzachtend als ze aandacht aan je schenken.”

Over de schrijver

 Een 87-jarige dame, zit bij het raam van haar kamer in het hospice. Haar witte haren zijn mooi gekapt en ze kijkt tevreden uit het raam naar de kleurrijke bloemetjes die buiten tegen het raam aan staan. Er liggen puzzelboekjes en knutselwerkjes in de vensterbank. Sinds ze in het hospice is, gaat het steeds beter met haar. Ze zal waarschijnlijk binnenkort moeten verhuizen naar een verpleegtehuis. Ze vertelt graag over de fijne tijd in het hospice.

Nog geen reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Uw reactie verschijnt na goedkeuring door onze redactie. U ontvangt een mail als uw reactie is geplaatst.