Verhalen van betekenis (35 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode
Verwijder alle filters

Het is ook goed, zij zorgen

Mensen zijn soms nog nooit in een hospice geweest, totdat er een dierbare komt te liggen. Het is dan prettig om te merken dat je de zorg deels los kunt laten. ”Je bent natuurlijk heel onzeker, want je weet helemaal niet wat dat is, een hospice. Maar dan komt die vrijwilliger die zegt dat ik mag gaan.”
Lees verder

Een jong stel

Het kan zijn dat je als vrijwilliger wordt ingezet bij hele jonge mensen. In dit geval was de cliënt even oud als haar eigen zoon, dertig jaar. Ze vertelt over de nacht dat ze bij hen was. “Het schrijnende was dus echt dat hij zo jong was en zijn vrouw, die daar dan zo alleen achterblijft.”
Lees verder

Gewoon bij hem zijn

Je geliefde achter te laten in het hospice: het is moeilijk voor veel mensen. Als ze thuis wordt gebeld door het hospice, omdat het niet goed lijkt te gaan met haar man, komt ze zo snel mogelijk. “Maar toen ik kwam, toen zat er een vrijwilligster, gewoon alleen maar bij hem te zijn. Zodat hij niet alleen was.”
Lees verder

Ik heb heel ver moeten kruipen

Voor naasten valt er een last van hun schouders af, als ze een deel van de zorg kunnen overdragen aan het hospice. In dit geval letterlijk, want ze had zere schouders gekregen van het in en uit bed halen van haar man. “Hier hebben ze een opsta-lift gewoon besteld. De vrijwilligers helpen hem altijd in bed te leggen. Dat doen wij altijd samen.”
Lees verder

Een beetje oppervlakkig

In een hospice werken ontzettend veel vrijwilligers. Ze hebben het soms druk en met de meesten heb je als naaste geen diepgaand contact. Echter, er zijn altijd een paar vrijwilligers die net even wat meer tijd voor je kunnen nemen. “Toen was er eens iemand in het hospice die even met míj ging praten en míj eens even centraal stelde.”
Lees verder

Met z’n allen in het bed

Volgens deze vrijwilliger komt het niet vaak voor dat iemand uit zichzelf afscheid van het leven neemt. Dit was een bijzondere ervaring voor haar. “Hoe zij weggleed was zo mooi, heel natuurlijk. Ik was daarbij. De dochter was er, de schoonzoon, haar man en ik en mijn collega stonden aan het voeteneinde van het bed.”
Lees verder

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4