Verhalen van betekenis (65 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode

Vechtend en scheldend ten onder

Deze vrijwilliger gunt iedereen een rustig en vredig einde, ook voor de naasten. In het volgende verhaal wordt duidelijk dat dat niet altijd vanzelfsprekend is. “Zij had met iedereen ruzie. En zij had zussen die bij haar waren. Maar oh, daar heb ik wel een poosje last van gehad. Misschien ook omdat ze nog zo jong was en dat je dan vechtend en scheldend ten onder moet gaan. Want ze is al vloekend dood gegaan. Dat is toch erg?”
Lees verder

Deftige woonkamer

Bij mensen thuis kunnen er andere wetten gelden, dan je als vrijwilliger gewend bent. In deze situatie wordt het wel heel ongemakkelijk, als blijkt dat de cliënt heel wat anders wil dan de mantelzorger voor hem heeft bedacht. “En ze was nog geen half uurtje weg, of die man wilde uit bed. Maar die man had ook niet zoveel keus, geloof ik. Zijn vrouw stond wel op haar strepen en dat liet ze ook wel merken.”
Lees verder

Dan komen ze en pakken ze je hand

Het doet pijn om een dierbare te zien lijden. Haar vader had het zwaar op de avond voordat hij stierf. De vrijwilligers probeerden er voor haar en haar vader te zijn. “Op een gegeven moment kon ik het gewoon niet meer... Maar dan komen ze en pakken ze je hand.”
Lees verder

Het is ook goed, zij zorgen

Mensen zijn soms nog nooit in een hospice geweest, totdat er een dierbare komt te liggen. Het is dan prettig om te merken dat je de zorg deels los kunt laten. ”Je bent natuurlijk heel onzeker, want je weet helemaal niet wat dat is, een hospice. Maar dan komt die vrijwilliger die zegt dat ik mag gaan.”
Lees verder

Een jong stel

Het kan zijn dat je als vrijwilliger wordt ingezet bij hele jonge mensen. In dit geval was de cliënt even oud als haar eigen zoon, dertig jaar. Ze vertelt over de nacht dat ze bij hen was. “Het schrijnende was dus echt dat hij zo jong was en zijn vrouw, die daar dan zo alleen achterblijft.”
Lees verder

Vreemd gezoem

De eerste keer een overlijden meemaken is een bijzondere ervaring voor vrijwilligers. In dit verhaal durft de vrouw van de cliënt niet beneden te komen, als de vrijwilliger haar komt halen. “Ik dacht toen: nou, dan moet ik het alleen doen. Ik heb hem verteld dat ik naast hem zat en naast hem bleef zitten. Soms zeg je het gewoon hardop om jezelf ook gerust te stellen.”
Lees verder

Nachtkus

Wanneer wordt een grens overschreden? En hoe reageer je daarop? Deze vrijwilliger reageerde in eerste instantie fel op de cliënt, toen hij haar vroeg om een nachtkus. “Ik dacht later wel: ik heb het een beetje bits gezegd. De volgende keer moet ik er eigenlijk gewoon een grapje van maken.”
Lees verder

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7