Verhalen van betekenis (38 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode

Met z’n allen in het bed

Volgens deze vrijwilliger komt het niet vaak voor dat iemand uit zichzelf afscheid van het leven neemt. Dit was een bijzondere ervaring voor haar. “Hoe zij weggleed was zo mooi, heel natuurlijk. Ik was daarbij. De dochter was er, de schoonzoon, haar man en ik en mijn collega stonden aan het voeteneinde van het bed.”
Lees verder

‘Doe een stapje achteruit. Ga er lekker bij zitten, in plaats van eroverheen te gaan staan.’

Vrijwilligers zorgen in het hospice niet alleen voor de gasten. De familie heeft vaak ook zorg nodig. Deze vrijwilliger ziet de familie in afwachtendheid. Onzeker, kwetsbaar. “Ja, mensen moeten soms even op de rails gezet worden. Dan denken ze: oh, hij is nu in het hospice, dan zal het wel zo gebeurd zijn.”
Lees verder

Een dirndl-jurkje. En ik denk: ‘Dat kan niet. Als je overleden bent kan dit niet.’

De vrijwilliger vertelt dat ze in het hospice waar ze werkt de gast altijd wassen na het overlijden en ervoor zorgen dat hij of zij er mooi bij ligt. Echter, soms kunnen smaken wel erg verschillen. “Het was heel apart. Met een hele blote blouse, een heel bloot jurkje. En ik denk: dat kán niet.”
Lees verder

Ga nu maar gauw, ik heb het wel een beetje gehad

Als vrijwilliger heb je te maken met veel verschillende mensen aan het bed van een zieke. De familie kan heel anders reageren dan je zelf zou doen. “Doe er maar flink wat medicijnen in, want het moet niet te lang duren. Ik heb er genoeg van. Die man sprak dat dus uit in het bijzijn van zijn vrouw. En ik denk: oh, vreselijk.”
Lees verder

Hij sprak geweldig over zijn zoon, maar niet over haar.

In de zorg voor de gasten, krijg je als vrijwilliger ook te maken met familieverhoudingen. Deze kunnen gecompliceerd zijn, zoals een vrijwiiliger met een dochter meemaakte. “Waar zij tegenaan liep was dat hij maar zo geweldig over die zoon sprak en niet over haar. En zij was het wel een keer zat en moe.”
Lees verder

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4