Verhalen van betekenis (118 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode

Had ik maar de familie gebeld

Vrijwilligers in de palliatieve thuiszorg kunnen na hun dienst nog zitten met schuldgevoelens of onzekerheid over het handelen. Ondanks dat haar coördinator haar zei dat ze haar niks kwalijk namen, bleef ze zitten met de vraag: heb ik het wel goed gedaan? “Ik dacht: dit gaat niet goed. Er is gewoon iets helemaal niet goed. Ik bel de arts.”
Lees verder

Dan begint hij zelf heel hard te roepen

Het komt voor dat je waakt bij een cliënt en je belangrijke informatie mist als vrijwilliger. Het zorgde hier voor veel onrust en het gevoel van machteloosheid bij zowel de cliënt, als de vrijwilliger. “Het was wel handig geweest om te weten dat hij die klysma had gehad. Dat is dan geen leuke inzet geweest.”
Lees verder

Kan ik beter gaan?

Je bent als vrijwilliger aan het werk bij iemand thuis en ineens zit je bij een gesprek tussen de familieleden over euthanasie. Het overkwam deze vrijwilliger. “Ik dacht: ik weet niet goed of ik voor moet stellen of dat ik ergens anders moet gaan zitten of dat ik beter naar huis kan gaan. Hier hoor ik niet tussen te zitten, eigenlijk.”
Lees verder

Het bedhek en het urinaal

Het vrijwilligerswerk in de palliatieve thuiszorg verschilt van het vrijwilligerswerk in het hospice. Deze vrijwilliger moest een tussenoplossing bedenken voor een medisch probleem, die zowel voor de cliënt, als voor de echtgenote goed was. “Het is dan gewoon intuïtief handelen. Ik denk dan: dat vrouwtje voelt zich niet veilig, dat snap ik. Hoe lossen we dat op?”
Lees verder

Een huis dat ik al veertig jaar kende

Als vrijwilliger in de thuiszorg kan het zijn dat je wordt ingezet bij iemand waar je al een band mee hebt. Op verzoek van de familie werd ze gevraagd om de laatste nacht te komen waken. “Dus ik de straat over gestoken, hij woonde echt dertig meter bij mijn huis vandaan. Dus ik was keurig op tijd en heb daar die hele nacht met die man gepraat en geluisterd.”
Lees verder

Pilletjes nemen of niet

Bij de mensen thuis is het soms aftasten als vrijwilliger. Toen ze bij dit echtpaar binnenkwam, had ze gelijk door hoe de verhoudingen in elkaar zaten. Ze wist alleen nog niet wat ze kon betekenen. “Ik was aan het observeren, luisteren en kijken wat er allemaal gebeurde.”
Lees verder

Door de blender

Het kan heel moeilijk zijn voor gasten en naasten om aan vrijwilligers aan te geven wat ze precies willen of dat ze vinden dat er iets niet goed gaat. “Wij vonden al snel dat wíj als belastend ervaren zouden kunnen worden, voor die mensen. Want ze kwamen onmiddellijk met thee en een schaaltje koekjes. En dan denk ik: wat lief!”
Lees verder

  1. 1
  2. 6
  3. 7
  4. 8
  5. 9
  6. 10
  7. 11
  8. 12