Verhalen van betekenis (3 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Periode
Verwijder alle filters

Gelukkig een herkansing

Als vrijwilliger wil je bij binnenkomst het liefst direct kennismaken met de cliënt of gast. Helaas is dat niet altijd mogelijk, bijvoorbeeld als iemand al ligt te slapen. Wanneer deze cliënt wakker wordt, schrikt hij van de vrijwilliger: “Hij valt gelijk weer terug in bed en doet een deken over hem heen, zoiets van: wat is dat nou, een vreemde kerel?”
Lees verder

‘Hij heeft haar gewoon een spuitje gegeven, had ik maar de familie gebeld’

Vrijwilligers in de palliatieve thuiszorg kunnen na hun dienst nog zitten met schuldgevoelens of onzekerheid over het handelen. Ondanks dat haar coördinator haar zei dat ze haar niks kwalijk namen, bleef ze zitten met de vraag: heb ik het wel goed gedaan? “Ik dacht: dit gaat niet goed. Er is gewoon iets helemaal niet goed. Ik bel de arts.”
Lees verder

Dat wij haar tot iets gedwongen hebben tot wat ze waarschijnlijk echt niet wilde.

In hoeverre bepaalt een vrijwilliger wat goed is voor een gast? In dit verhaal vertelt de vrijwilliger hoe ze achteraf besefte dat gezond eten niet het beste was voor de gast. “Later dacht ik: hebben wij daar wel goed aan gedaan? Om maar van alles voor die vrouw te verzinnen.”
Lees verder