Alle verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
Zorg voor
Periode
Verwijder alle filters
Orchidee

Orchidee

Ze vertelt dat ze haar hele lange leven goed heeft opgepast en trouw haar plichten heeft vervuld. Ze vraagt waarom er nu niemand is die een einde aan haar lijden wil maken. Zoals ze met ziel en zaligheid heeft geleefd, zo naarstig lijkt ze op zoek naar de verlossing van de dood. Ze is negentig en wil heel graag sterven. Met een collega leggen we haar iets hoger in bed. Ze vraagt me of ik haar sokken losjes om haar tenen wil doen, zodat ze bijna uitvallen. Ik knoop haar nachthemd iets los, in de hoop dat ze zich iets minder benauwd voelt.

Lees verder
Haar laatste zucht werd door de eerste vogelgeluiden overgenomen

Haar laatste zucht werd door de eerste vogelgeluiden overgenomen

Mijn nachtdienst begon. Mevrouw van kamer 1 was stervende. De kinderen twijfelden of zij aan het bed van moeder zouden blijven waken of de hoognodige nachtrust thuis zouden gaan genieten. Een moeilijke keuze omdat het nooit te zeggen is wanneer iemand echt het leven gaat verlaten. Wij gaan als vrijwilliger ook vaak naast het bed van de stervende zitten, laten de deur open zodat wij de gast goed in de gaten kunnen houden. De kinderen besloten naar huis te gaan.

Lees verder
De laatste uren

De laatste uren

Enkele weken geleden heeft Geertje me gevraagd of ik bij haar euthanasie wil zijn. In de tijd tussen toen en nu hebben we veel gepraat en geregeld. En dan is nu het moment aangebroken…

Lees verder
Niet ziek, maar versleten: sterven op hoge leeftijd

Niet ziek, maar versleten: sterven op hoge leeftijd

Vrijwilliger André blijft een paar nachten waken bij een oude man. Het is een ‘gekreukeld mannetje’ van 102 jaar oud. Hij is warrig, maar vindt het fijn om thuis te kunnen sterven. In een vertrouwde omgeving. “Ik hoef maar weinig te doen. Z’n lippen een beetje vochtig maken.”

Lees verder
Alles voorbereid voor euthanasie: haakt de arts opeens af

Alles voorbereid voor euthanasie: haakt de arts opeens af

Hoe zorgvuldig je ook bent, het loopt soms anders. Zoals bij deze gast. Een euthanasieverklaring, een huisarts, de familie rond het bed: alles was geregeld. “Ik had een middagdienst en ze waren met twaalf familieleden. De huisarts had ook toegezegd dat hij euthanasie zou verlenen. Maar hij haakte af.”

Lees verder
Eenzaam sterven, omdat een familie niet wil komen

Eenzaam sterven, omdat een familie niet wil komen

De familie blijft weg, terwijl de gast in eenzaamheid sterft. Het bezorgt deze vrijwilliger het gevoel van machteloosheid en verontwaardiging: “Dat je dan een aantal dagen later en plein public een uitvaart gaat organiseren en roept hoe belangrijk hij was… Dan krijg ik het niet meer bij elkaar.”

Lees verder
Niet thuis, maar wel écht kerstfeest gevierd

Niet thuis, maar wel écht kerstfeest gevierd

Ook tijdens kerst werken er vrijwilligers in het hospice. Daar bieden ze liefde en warmte, juist tijdens deze bijzondere periode. Dan vergeet je bijna dat je niet thuis bij de familie kunt zijn. “Het geeft een ontzettend fijne sfeer. Het gaf mij een heel goed gevoel.”

Lees verder
In het hospice mag je alles even vergeten

In het hospice mag je alles even vergeten

Het is belangrijk dat gasten en naasten zich thuis voelen in het hospice. Deze vrijwilliger vindt die specifieke aandacht zelf ook heel prettig. Ze geniet ervan. “Dan is het juist zo mooi van dit werk, dat hier eigenlijk niets gek is, maar dat alles mag en kan.”

Lees verder
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6