Verhalen van betekenis (81 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode
Verwijder alle filters

In het middelpunt van de aandacht

Als iemand Alzheimer heeft, kan het snel gaan. Als enige familielid probeert hij te doen wat hij kan voor zijn zus. Hij vertelt over haar lichamelijke achteruitgang, maar ook de verandering in haar persoonlijkheid. “Om de haverklap vroeg ze aan mij als er weer veranderingen plaatsvonden: ‘Wie heeft dat bekokstoofd?’ Dat wilde ze dan wel even weten.”
Lees verder

Veel huilen en veel lachen

Het hospice is niet de eerste locatie waar je aan denkt als je je bruiloft aan het plannen bent. Toch was het mogelijk en kon zo ook de vader van de bruid op deze speciale dag aanwezig zijn. “Zelfs bij de burgerlijke stand hadden ze nog nooit gehoord dat in zo’n instelling iemand ging trouwen. Dus het was allemaal improviseren en heel snel regelen.”
Lees verder

Ik heb heel ver moeten kruipen

Voor naasten valt er een last van hun schouders af, als ze een deel van de zorg kunnen overdragen aan het hospice. In dit geval letterlijk, want ze had zere schouders gekregen van het in en uit bed halen van haar man. “Hier hebben ze een opsta-lift gewoon besteld. De vrijwilligers helpen hem altijd in bed te leggen. Dat doen wij altijd samen.”
Lees verder

Een beetje oppervlakkig

In een hospice werken ontzettend veel vrijwilligers. Ze hebben het soms druk en met de meesten heb je als naaste geen diepgaand contact. Echter, er zijn altijd een paar vrijwilligers die net even wat meer tijd voor je kunnen nemen. “Toen was er eens iemand in het hospice die even met míj ging praten en míj eens even centraal stelde.”
Lees verder

Momenten voor ons

Er zijn gasten die een agenda moeten bijhouden voor het vele bezoek dat op visite komt. Dit kan ten kosten gaan van de naasten, die wat meer tijd nodig hebben om afscheid te hemen. “Er was een vrijwilliger die zei dat we misschien beter in de ochtend konden komen, omdat mijn moeder dan nog op haar best was. Al dat bezoek dat putte haar ook uit.
Lees verder

Naar Bolsward

Het kan zijn dat de familie van de gast heel anders reageert dan je verwacht aan een sterfbed. In dit geval vond de vrijwilliger het moeilijk om niet te oordelen. “Je wilt dan eigenlijk die mensen schudden en zeggen: ‘Dit is definitief. Dit komt niet meer terug’. Dat ze weten; je kan dit niet over doen.”
Lees verder

Met z’n allen in het bed

Volgens deze vrijwilliger komt het niet vaak voor dat iemand uit zichzelf afscheid van het leven neemt. Dit was een bijzondere ervaring voor haar. “Hoe zij weggleed was zo mooi, heel natuurlijk. Ik was daarbij. De dochter was er, de schoonzoon, haar man en ik en mijn collega stonden aan het voeteneinde van het bed.”
Lees verder

  1. 1
  2. 3
  3. 4
  4. 5
  5. 6
  6. 7
  7. 8
  8. 9