Troostsoep
Tijdens haar eerste inzet als vrijwilliger in de palliatieve thuiszorg ontdekt Annebeth dat luisteren en een massage ontspanning en verbinding brengen. De ontmoetingen leren haar dat oprechte aanwezigheid waardevoller is dan ervaring.
Alle verhalen
“Hij was allang Hans niet meer”
Ongeveer een half jaar geleden overleed Hans, de man van Els (75). De laatste twintig jaar van zijn leven zorgde Els voor hem: ‘Eerlijk gezegd: dat hij er nu niet meer is, ervaar ik echt als bevrijding.’
Och mamma, wat mis ik je
Ik verloor op jonge leeftijd beide ouders: mijn vader door een auto-ongeluk toen ik 8 was en mijn moeder aan kanker toen ik bijna 16 was. Sindsdien draag ik die periode met me mee en denk er bij ieder overlijden in mijn omgeving weer aan.
Gerard Hoendervanger (78), thuisvrijwilliger bij VTZ Rotterdam vertelt …
Gerard Hoendervanger, thuisvrijwilliger bij VTZ Rotterdam, kreeg een tweede kans na hartfalen en zet sindsdien zijn energie en levenservaring in om mensen in de laatste fase van hun leven bij te staan. Hij vertelt er het volgende over ...
Niet meer willen leven, maar bang om te sterven
Soms wil een cliënt niet langer leven. Zoals in dit verhaal, waarin een vrouw bewust stopt met eten en drinken. Haar verzorgende vindt dat lastig. Vooral omdat de vrouw veel aandacht vraagt. Kan zij dit zomaar laten gebeuren? “Ze heeft het nog heel lang volgehouden.”
Niet ziek, maar versleten: sterven op hoge leeftijd
Vrijwilliger André blijft een paar nachten waken bij een oude man. Het is een ‘gekreukeld mannetje’ van 102 jaar oud. Hij is warrig, maar vindt het fijn om thuis te kunnen sterven. In een vertrouwde omgeving. “Ik hoef maar weinig te doen. Z’n lippen een beetje vochtig maken.”
Ik zei altijd: ‘O, de dood, dat vind ik heel eng’
De dood is niet eng of naar, maar kan heel mooi zijn. Toch speelt angst voor de dood bij veel zorgverleners een rol. Ook bij verzorgende Sandra. Door een bijzondere ervaring op haar werk is dat echter veranderd.
Turkse gastarbeider heeft álles over voor zieke moeder
Je komt als gastarbeider naar Nederland en laat je lieve moeder achter in Turkije. Wat doe je als zij ziek wordt? Osman* vertelt over de reis naar zijn geboorteland, de keuze om voor haar te zorgen en het verdriet en gemis na haar dood.
Alleen achterblijven na ruim zeventig jaar samen
Een verhaal over twee mensen die ruim zeventig jaar álles met elkaar delen. Door dik en dun. Samen doorstaan zij de lichamelijke en psychische beperkingen van het ouder worden. Wat doe je als het einde nadert en het afscheid volgt? Hun kleindochter vertelt over de laatste levensfase.
Wat je kunt leren van ernstig zieke kinderen
Het is dankbaar werk, maar ook loodzwaar. Hoe begeleid je een kind met een ernstige ziekte tijdens de laatste levensfase? Een verpleegkundige van Kinderthuiszorg vertelt: “Ik ben nooit bang geweest om mijn gevoelens te laten zien op dat moment. Ik vind juist: Je bent gewoon mens.”