Verhalen van betekenis (18 verhalen)

Hoe kan je van betekenis zijn voor mensen in de laatste levensfase? Welke ervaringen zijn er? Zijn er situaties waar van te leren valt?
De verhalen maken zichtbaar wat als van betekenis wordt ervaren door de patiënt, naasten en vrijwilligers. Maar ook waar dingen schuren of verkeerd begrepen worden. De verhalen kunnen een bron van inspiratie zijn voor iedereen die van betekenis wil zijn in de laatste fase van iemand zijn leven.

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode

Dan is het de kunst als vrijwilliger dat je rustig blijft

Met een euthanasieverklaring verwachten mensen enigszins rustig te sterven, met de familie om zich heen. Het leek erop dat het goed geregeld was voor deze gast en haar naasten. “Ik had een middagdienst en ze waren met twaalf familieleden allemaal eromheen. De huisarts had ook toegezegd dat hij euthanasie zou verlenen. Maar hij haakte af en deed het dus niet.”
Lees verder

Toeters en bellen

Als vrijwilliger voel je je machteloos als de familie niet wil komen en je de gast in eenzaamheid ziet sterven. Hij is nog steeds verontwaardigd: “Dat je dan een aantal dagen later en plein public een uitvaart gaat organiseren en roept hoe belangrijk hij was, dan krijg ik het niet meer bij elkaar.”
Lees verder

Wil je erbij zijn, of niet?

In het hospice verzorgen vrijwilligers soms de laatste zorg, als iemand net is overleden. Het is zelfs de passie van de vrijwilliger in het volgende verhaal. “De nacht dat hij overleed werd er meteen een vrijwilligster gebeld voor de laatste zorg. En zij kwam meteen op de fiets aangesneld, het was midden in de nacht.”
Lees verder

Een grote familie

Als de gast is overleden, nemen de naasten afscheid, ook van het hospice. Hij kijkt terug op de warmte die hij heeft mogen ontvangen van de vrijwilligers die zorgden voor zijn moeder. “Dat is het hospice. Het zo goed mogelijk begeleiden van de laatste momenten van hun leven. Ja, en het voelt hier dan ook echt als thuis.”
Lees verder

Dan komen ze en pakken ze je hand

Het doet pijn om een dierbare te zien lijden. Haar vader had het zwaar op de avond voordat hij stierf. De vrijwilligers probeerden er voor haar en haar vader te zijn. “Op een gegeven moment kon ik het gewoon niet meer... Maar dan komen ze en pakken ze je hand.”
Lees verder

Een jong stel

Het kan zijn dat je als vrijwilliger wordt ingezet bij hele jonge mensen. In dit geval was de cliënt even oud als haar eigen zoon, dertig jaar. Ze vertelt over de nacht dat ze bij hen was. “Het schrijnende was dus echt dat hij zo jong was en zijn vrouw, die daar dan zo alleen achterblijft.”
Lees verder

Vreemd gezoem

De eerste keer een overlijden meemaken is een bijzondere ervaring voor vrijwilligers. In dit verhaal durft de vrouw van de cliënt niet beneden te komen, als de vrijwilliger haar komt halen. “Ik dacht toen: nou, dan moet ik het alleen doen. Ik heb hem verteld dat ik naast hem zat en naast hem bleef zitten. Soms zeg je het gewoon hardop om jezelf ook gerust te stellen.”
Lees verder

  1. 1
  2. 2