Verhalen van betekenis (24 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode
Verwijder alle filters

Teveel spullen?

Als je dierbare in het hospice komt te liggen, wil je de kamer zo inrichten dat die persoon zich er thuis voelt. “Dus wij hebben eigenlijk alles wat er in de woonkamer stond aan prullaria, fotootjes en zo, meegenomen. Het waren ook echt veel spullen. Naja, het paste in één auto.”
Lees verder

Wat gebeurt hier?!

Het is belangrijk dat de gasten en naasten zich thuis voelen in het hospice. Deze vrijwilliger geniet ervan als mensen even alles om zich heen kunnen vergeten. “En dan is het juist zo mooi van dit werk dat hier eigenlijk niets gek is, maar dat alles mag en kan.”
Lees verder

Terwijl zij het speels doen

Het hospice in het vooruitzicht kan rustgevend zijn, als je weet dat je niet lang meer te leven hebt. Voor deze man was het een verschrikking en hij wilde het zo lang mogelijk uitstellen. “Hij is thuis gebleven tot het moment dat het écht niet meer ging, en toen zei hij dat hij het wilde.”
Lees verder

Verkouden

Als je in de laatste levensfase zit, ben je kwetsbaar. De angst om ziek te worden belemmert de moeder van deze mantelzorger in het hebben en houden van sociale contacten. Hoe ga je dan om met een verkouden vrijwilliger? “Ze is bang dat ze aangestoken wordt, omdat ze van de winter drie keer is aangestoken van mensen die van buiten bij ons kwamen.”
Lees verder

Heel erg anti-tehuis

Voor mensen die niet naar een verzorgingstehuis of hospice willen, is de vrijwillige palliatieve thuiszorg een uitkomst. Deze dochter is bij haar moeder gaan wonen, om voor haar te zorgen. Ze wil haar moeder zo lang mogelijk thuis houden. “Ik vind tehuizen echt gruwelijke oorden. En dat betekent dus dat ik het geweldig vind dat ik tot nu toe gesteund ben door vrijwilligers.”
Lees verder

Een krentenbolletje in de ochtend

Als mantelzorger is het belangrijk om goed voor jezelf te blijven zorgen, vooral als je zelf ook niet meer de jongste bent. Vrijwilligers zijn er dan om de zorg te verlichten. “Mijn man hielpen ze ’s nachts, dan hoefde ik er niet uit als hij moest plassen of als hij het koud had.”
Lees verder

Die eerste nacht was een beetje vreemd

Het duurt soms tijden, voordat mensen de zorg van vrijwilligers inroepen. Mantelzorgers hebben dan al een hele zware periode achter de rug. Een echtgenoot er niet meer zijn voor zijn vrouw, tot er hulp kwam van een vrijwilliger. “Ik vond dat een heel mooi moment. Hij is bij haar gaan zitten met een stoel en heeft haar hand vastgehouden.”
Lees verder

Loos alarm

Als je familie in het hospice ligt, kan het zijn dat je wordt gebeld omdat je dierbare ineens snel achteruit gaat. Dan probeer je meteen te komen. In dit verhaal blijkt het loos alarm. “Nou en dan staan ze gelijk voor je klaar. Koffie, thee, wat je maar wil. Alsof je een hotel binnenkomt. Dat voelt heerlijk natuurlijk.”
Lees verder

Als je wat nodig hebt, bel!

Het is mooi om te zien als een gast zijn laatste dagen zich thuis voelt en zichzelf kan zijn een hospice. In het begin zat zijn broer nog gezellig in de huiskamer, maar het ging al snel bergafwaarts. Toen werd hulp vragen moeilijk. “Mijn broer wou mensen nergens mee lastig vallen, terwijl hij niet had beseft dat de mensen hier voor hém zijn.”
Lees verder

  1. 1
  2. 2
  3. 3