Verhalen van betekenis (114 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode

Momenten voor ons

Er zijn gasten die een agenda moeten bijhouden voor het vele bezoek dat op visite komt. Dit kan ten kosten gaan van de naasten, die wat meer tijd nodig hebben om afscheid te hemen. “Er was een vrijwilliger die zei dat we misschien beter in de ochtend konden komen, omdat mijn moeder dan nog op haar best was. Al dat bezoek dat putte haar ook uit.
Lees verder

Naar Bolsward

Het kan zijn dat de familie van de gast heel anders reageert dan je verwacht aan een sterfbed. In dit geval vond de vrijwilliger het moeilijk om niet te oordelen. “Je wilt dan eigenlijk die mensen schudden en zeggen: ‘Dit is definitief. Dit komt niet meer terug’. Dat ze weten; je kan dit niet over doen.”
Lees verder

Met z’n allen in het bed

Volgens deze vrijwilliger komt het niet vaak voor dat iemand uit zichzelf afscheid van het leven neemt. Dit was een bijzondere ervaring voor haar. “Hoe zij weggleed was zo mooi, heel natuurlijk. Ik was daarbij. De dochter was er, de schoonzoon, haar man en ik en mijn collega stonden aan het voeteneinde van het bed.”
Lees verder

Gewoon dichtbij zijn

“De eerste keer dat ik een overlijden meemaakte heeft veel indruk gemaakt. De familie was naar huis gegaan, die was niet bij hem. Op een gegeven moment werd hij heel wild in bewegingen. En steeds als ik bij hem was en even mijn hand in de buurt van hem legde, dan merkte ik dat hij daar gewoon heel rustig van werd. En uiteindelijk is hij heel zacht weggegleden.”
Lees verder

Hoe lang duurt het nog?

Vrijwilligers zorgen in het hospice niet alleen voor de gasten. De familie heeft vaak ook zorg nodig. Deze vrijwilliger ziet de familie in afwachtendheid. Onzeker, kwetsbaar. “Ja, mensen moeten soms even op de rails gezet worden. Dan denken ze: oh, hij is nu in het hospice, dan zal het wel zo gebeurd zijn.”
Lees verder

  1. 1
  2. 7
  3. 8
  4. 9
  5. 10
  6. 11
  7. 12