Verhalen van betekenis (116 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode

Oh, ik wilde net gaan huilen

Voordat je de kamer of het huis van iemand binnenstapt als vrijwilliger, weet je nog niet precies wat de situatie is. In dit verhaal komt de vrijwilliger op het juiste moment binnen. “Ja, dat is ontzettend leuk. Dat je kennelijk alleen maar binnen hoeft te komen en dat iemand daarvan opkalefatert. Dat gebeurt mij niet vaak hoor, moet ik zeggen.”
Lees verder

Kerstfeest

Ook met de kerstdagen werken vrijwilligers in het hospice. Dat is even wat anders dan met je eigen familie rond de kerstboom, maar niet minder bijzonder. “Het geeft een ontzettend fijne sfeer om zoiets te doen. En ik had geen spijt dat ik met kerst werkte. Het gaf mij een heel goed gevoel.”
Lees verder

Pannenkoekjes bakken

Een verjaardag is een mooie gelegenheid voor vrijwilligers om gasten en hun naasten een fijn moment te laten beleven in het hospice. De vader wilde samen met zijn kinderen pannenkoeken eten. “Het genot van hem en de familie, dat ze de verjaardag op die manier hebben kunnen vieren. Dat gaf mij zo’n goed gevoel.”
Lees verder

De buurvrouw veegt je billen af

Een kopje koffie bij de buren drinken, kan heel gezellig zijn. Maar als de vrijwilliger haar lieve buurvrouw in het bed van het hospice ziet liggen, dan schrikt ze. “We hebben geloof ik tien jaar naast elkaar gewoond. En we waren geen dikke vriendinnen ofzo, maar we hadden wel een heel goede band. En ja, dat maakt het dan net even iets bijzonderder.”
Lees verder

Een stukje haring

Bij euthanasie weet je als vrijwilliger van te voren al of je een gast voor het laatst zal zien. Deze vrijwilliger ging de laatste nacht waken bij een man en at samen met hem het laatste stukje haring. “Het is iets delen van wat heel privé is, terwijl ik toch een buitenstaander ben. Want het is natuurlijk niet alleen een stukje haring eten.”
Lees verder

Het viel verkeerd bij hem

In de communicatie met gasten is het mogelijk dat je precies het verkeerde zegt. Natuurlijk is dat niet zo bedoeld, maar het kan leiden tot een ongemakkelijke situatie. “Ik merkte op dat moment inderdaad dat het niet goed viel. Ik had niet verwacht dat dit zou betekenen dat ik niet meer terug mocht komen.”
Lees verder

Ik moet altijd in de hel blijven

Doodsangst. Vrijwilligers zien het bij gasten gebeuren: vlak voor het overlijden wordt iemand soms onrustig, hij/zij blijkt bang te zijn voor de dood. In dit verhaal is de gelovige gast overtuigd dat hij naar de hel gaat en dat hij daar nooit meer uit zal komen. Een vrijwilliger vertelt. “Ik zeg: ‘Nou, u hoeft zich helemaal geen zorgen te maken’.”
Lees verder

Grondige Brinta

Het is fijn als gasten nog kunnen genieten van kleine dingen aan het levenseinde. Deze vrouw kon niet veel meer eten, maar een bordje met Brinta als ontbijt, was echt smullen voor haar. Helaas was de Brinta van het hospice niet zo lekker als thuis. “De Brinta smaakte heel grondig, alsof het oud was. En dat heeft zij toen wel gezegd, dat het niet echt lekker was.”
Lees verder

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 12