Verhalen van betekenis (128 verhalen)

Hoe kan je van betekenis zijn voor mensen in de laatste levensfase? Welke ervaringen zijn er? Zijn er situaties waar van te leren valt?
De verhalen maken zichtbaar wat als van betekenis wordt ervaren door de patiënt, naasten en vrijwilligers. Maar ook waar dingen schuren of verkeerd begrepen worden. De verhalen kunnen een bron van inspiratie zijn voor iedereen die van betekenis wil zijn in de laatste fase van iemand zijn leven.

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode

‘En als ik kapot ben, dan ben ik kapot, klaar’

Het kan zwaar zijn voor de cliënten om elke dag hulpverleners om zich heen te hebben. Deze cliënt wacht met de euthanasie tot zijn zoon uit Amerika is gekomen en wil de laatste paar dagen alleen met zijn geliefden zijn. “Al die hulpverleners altijd over de vloer. Overdag komen er wel vijf of zes keer hulpverleners en dan komt er voor de nacht nog wat. Ze zijn bijna nooit samen.”
Lees verder

En we hebben naar het behang gekeken

Vrijwilligerswerk in de palliatieve zorg gaat vaak over dagelijkse dingen. Iemands leven verlichten. Met humor, met een praatje, het hoeft niet diepzinnig te zijn. “Ik dacht: als je terminale zorg doet gaat het over mooie gesprekken en weet ik het allemaal. Nou, dat zijn echt uitzonderingen.”
Lees verder

In de nacht met één lichtje aan

In de ontmoeting tussen cliënt en vrijwilliger kan er veel gebeuren. In deze nacht luistert de vrijwilliger naar het verhaal van de cliënt over haar leven en haar gedachten over het leven hierna. “Het was zo, ja, zo wijs. Dat ik dacht: als ik zo kan sterven, nou, daar doe ik het voor.”
Lees verder

Een vreemde man

Als vrijwilliger wil je bij binnenkomst het liefst direct kennismaken met de cliënt of gast. Helaas is dat niet altijd mogelijk, bijvoorbeeld als iemand al ligt te slapen. Wanneer deze cliënt wakker wordt, schrikt hij van de vrijwilliger: “Hij valt gelijk weer terug in bed en doet een deken over hem heen, zoiets van: wat is dat nou, een vreemde kerel?”
Lees verder

Twee dierbare mensen, mijn eerste vrouw en zij

Foto’s aan de muur, boeken in een kast, als vrijwilliger bij iemand thuis kan je veel te weten komen over de cliënt door rond te kijken. In dit bijzondere verhaal wordt de vrijwilliger verrast. “En wat mij trof, is een foto van mijn vrouw die overleden is en deze dame.”
Lees verder

Met vraagtekens weer naar huis

Bij euthanasie is het bekend wanneer het de laatste nacht is. Deze vrijwilliger begrijpt niet hoe de naasten ervoor kunnen kiezen om die nacht te gaan slapen en de cliënt met de vrijwilliger alleen te laten. “En ik als wildvreemde heb dus de laatste nacht van die man hier op aarde doorgebracht.”
Lees verder

Alleen maar zitten

Een schoolvoorbeeld van ‘Er zijn’. De vrijwilliger zat de hele nacht op een stoel toe te kijken hoe een naaste voor de cliënt zorgde. Hij voelde zich nutteloos, maar achteraf bleek: “Deze zwager had een bepaalde emotionele band met zijn schoonzus. Hij wilde er ook wel bij zijn, maar had het zonder mijn aanwezigheid niet aangedurfd.”
Lees verder

Levenslessen tijdens het plassen

De cliënt helpen bij de toiletgang is een van de zorgtaken die vrijwilligers kunnen hebben. Het kan een kwetsbaar moment zijn. Deze plas duurde heel lang. En er kwam een bijzonder gesprek op gang. “Dat is een ‘wauw’-moment. En dat was zo’n bijzonder moment, dat iemand in de intimiteit van helpen met plassen dan zoiets vertelt.”
Lees verder

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 13