Verhalen van betekenis (116 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode

Klein dik hondje in bed

Soms heb je niet alleen met mensen te maken in de palliatieve zorg, maar ook met de huisdieren. De vrijwilliger in het volgende verhaal zag hoe betekenisvol de band tussen mens en huisdier kan zijn. “Zelfs in haar slaap lag ze hem te aaien. En dat gezicht van dat wijffie, dat vergeet ik nooit meer.”
Lees verder

Bellefleur en Franse wijnperen

Cliënten kunnen ’s nachts nog veel te verwerken hebben. Als vrijwilliger kom je dan veel te weten over het leven van iemand. Deze vrijwilliger sluit soepel aan bij de wereld van de cliënt. “En met dat ik terugliep naar het bed, kreeg ik de ingeving: ik ga een spelletje met hem doen. Ik ga het over appels en peren hebben, want wij hebben vroeger ook zestig soorten fruit gehad.”
Lees verder

Deftige woonkamer

Bij mensen thuis kunnen er andere wetten gelden, dan je als vrijwilliger gewend bent. In deze situatie wordt het wel heel ongemakkelijk, als blijkt dat de cliënt heel wat anders wil dan de mantelzorger voor hem heeft bedacht. “En ze was nog geen half uurtje weg, of die man wilde uit bed. Maar die man had ook niet zoveel keus, geloof ik. Zijn vrouw stond wel op haar strepen en dat liet ze ook wel merken.”
Lees verder

Vulkanen en een glaasje wijn

Zij is niet alleen diegene, die aan het sterven is. Ze is ook een mens, een moeder. Iemand met wie vrijwilligers een goed gesprek kunnen voeren of een glaasje wijn mee kunnen drinken. “Niet om het te ontkennen, maar je bent natuurlijk niet alleen maar een doodgaand persoon als je hier bent.”
Lees verder

Die voetenwrijfdame

Het kan ook mis gaan in de communicatie tussen gasten en vrijwilligers. Een dochter merkt de irritatie bij haar moeder op. “Dan voel je dat ze dat echt ongemakkelijk vindt. In de dankbaarheid dat ze hier mag zijn en er voor haar gezorgd wordt, vindt ze het moeilijk om daar iets van te zeggen.”
Lees verder

Het is ook goed, zij zorgen

Mensen zijn soms nog nooit in een hospice geweest, totdat er een dierbare komt te liggen. Het is dan prettig om te merken dat je de zorg deels los kunt laten. ”Je bent natuurlijk heel onzeker, want je weet helemaal niet wat dat is, een hospice. Maar dan komt die vrijwilliger die zegt dat ik mag gaan.”
Lees verder

Een jong stel

Het kan zijn dat je als vrijwilliger wordt ingezet bij hele jonge mensen. In dit geval was de cliënt even oud als haar eigen zoon, dertig jaar. Ze vertelt over de nacht dat ze bij hen was. “Het schrijnende was dus echt dat hij zo jong was en zijn vrouw, die daar dan zo alleen achterblijft.”
Lees verder

  1. 1
  2. 4
  3. 5
  4. 6
  5. 7
  6. 8
  7. 9
  8. 10
  9. 12