Alle verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
Zorg voor
Periode
Eenzaam richting het einde: dat gun je niemand

Eenzaam richting het einde: dat gun je niemand

Het is heel herkenbaar voor vrijwilligers in de palliatieve thuiszorg. Het gevoel dat je niet echt iets kunt betekenen. Deze vrijwilliger komt bij een vrouw die geen familie om zich heen heeft. Een verdrietige setting. “Ik liet haar zo eenzaam achter.”

Lees verder
Wennen aan dubbele boodschap van een cliënt

Wennen aan dubbele boodschap van een cliënt

Niet alle cliënten vinden het nodig dat een vrijwilliger thuis komt helpen. De demente vrouw in dit verhaal maakt dat direct duidelijk. De vrijwilliger vertelt: “In eerste instantie had ik het gevoel dat ik niet welkom was. Want ze wilde geen hand schudden, ze wilde helemaal niets.”

Lees verder
In verlegenheid gebracht door gesprek over euthanasie

In verlegenheid gebracht door gesprek over euthanasie

Je bent als vrijwilliger bij iemand thuis aan het werk en opeens praten familieleden over euthanasie. Een heel persoonlijk gesprek. Deze vrijwilliger weet niet goed wat ze moet doen. Misschien naar huis gaan? Ze denkt: “Hier hoor ik niet tussen te zitten, eigenlijk.”

Lees verder
Een eenvoudige oplossing maakt soms een groot verschil

Een eenvoudige oplossing maakt soms een groot verschil

Natuurlijk zijn er veel overeenkomsten. Toch is palliatieve thuiszorg echt anders dan het werk in een hospice. Deze vrijwilliger bedenkt een tussenoplossing voor een medisch probleem, waar alle partijen mee geholpen zijn. “Dat vrouwtje voelt zich niet veilig. Hoe lossen we dat op?”

Lees verder
Toch nog onverwachts: ‘Ineens was het stil in de kamer’

Toch nog onverwachts: ‘Ineens was het stil in de kamer’

Je weet dat het gaat gebeuren. Je dierbare ligt niet voor niets in het hospice. Toch kan het moment van overlijden heel onverwachts komen. “De verpleegkundige en vrijwilligster kwamen gelijk mee naar boven. Ze hebben mij gelijk gecondoleerd en ze zeiden dat hij inderdaad overleden was.”

Lees verder
Moeder raakt behoorlijk vermoeid door al die bezoekjes

Moeder raakt behoorlijk vermoeid door al die bezoekjes

Soms komt er veel visite naar het hospice. Prachtig, ook al zitten er nadelen aan. Blijft er genoeg tijd en energie over voor het afscheid van de naasten? “Ze zei dat we misschien beter in de ochtend konden komen, omdat mijn moeder dan nog op haar best was.”

Lees verder
Het is nu of nooit: een vader overlijdt maar één keer

Het is nu of nooit: een vader overlijdt maar één keer

Een sterfbed maakt niet bij iedereen dezelfde gevoelens los. Familie kan heel verschillend reageren. Deze vrijwilliger heeft soms moeite om haar oordeel voor zich te houden. “Je wilt dan eigenlijk die mensen wakker schudden en zeggen: Dit is definitief. Dit komt niet meer terug.”

Lees verder
Een waardig afscheid: ‘Zo mooi, heel natuurlijk’

Een waardig afscheid: ‘Zo mooi, heel natuurlijk’

Die laatste momenten van het leven kunnen nogal uiteenlopen. Soms is het een strijd, een andere keer verloopt het juist heel vredig. Deze vrijwilligster koestert een bijzondere ervaring. Ze staat samen met familie van de cliënt bij het bed: “Hoe zij weggleed was zo mooi, heel natuurlijk.”

Lees verder
  1. 1
  2. 5
  3. 6
  4. 7
  5. 8
  6. 9
  7. 10