Verhalen van betekenis (135 verhalen)

Mensen vertellen verhalen. Zo geven we betekenis aan onszelf en de wereld om ons heen.

Over de laatste levensfase wordt niet altijd gemakkelijk gesproken. Wat gebeurt daar eigenlijk? Welke ervaringen zijn er?

Op de verhalenbank komen verhalen van patiënten, naasten, professionals en vrijwilligers samen. De verhalen geven een inkijkje in de unieke en soms ook rauwe werkelijkheid van de laatste levensfase.

Voor zorgverleners zijn de verhalen een bron van inspiratie en reflectie, voor anderen bieden de verhalen erkenning of herkenning, troost of de aanzet tot een betekenisvol gesprek.

 

De namen die in de verhalen worden gebruikt, zijn om privacyredenen gefingeerd.

Filter verhalen

Verteld door
Locatie
Type zorg
Over
  • Meer opties...
Zorg voor
Periode

Onthaasten

In het hospice wordt de zorg voor de naasten overgenomen. Het is niet altijd gemakkelijk om het aan anderen over te laten. Deze zoon vond in het hospice een plek waar hij echt tot rust kwam. “Dan ga je buiten zitten en ga je een krantje lezen of een boekje. En je praat met deze of gene. En dat geeft een prettig gevoel.”
Lees verder

Een grote familie

Als de gast is overleden, nemen de naasten afscheid, ook van het hospice. Hij kijkt terug op de warmte die hij heeft mogen ontvangen van de vrijwilligers die zorgden voor zijn moeder. “Dat is het hospice. Het zo goed mogelijk begeleiden van de laatste momenten van hun leven. Ja, en het voelt hier dan ook echt als thuis.”
Lees verder

Boekje

Als gasten doof worden, wordt communicatie steeds lastiger. In het hospice gaven de vrijwilligers een boekje aan haar zoon. Er ontstond een nieuwe, waardevolle manier van communiceren. “En toen heb ik een soort van dagboekje bijgehouden met vragen die ik aan haar had of dingen die ik had meegemaakt of heb beleefd. En dan liet ik het haar lezen.”
Lees verder

Het is wéér loslaten

Gasten in het hospice zijn vaak bezig met loslaten. Maar met de vrijwilligers gaan ze ook weer nieuwe relaties aan. Hoe close wordt dat? In dit verhaal waardeert de gast het als de vrijwilliger dit openlijk bespreekt. “Ik vond het zo mooi dat ze zei dat ze had geleerd als vrijwilliger toch een beetje afstand te moeten houden. En dat het contact toch niet heel sterk moet worden. Voor alle twee niet.”
Lees verder

Twee kaartjes door de deur

Mantelzorgers weten van tevoren niet wat ze kunnen verwachten als er vrijwilligers komen. In dit geval bleek het vrijwilligerswerk heel warm te zijn, ook in het contact na het overlijden. “Het is mooi om dan bevestiging te krijgen dat je liefdevol met elkaar dat proces in bent gegaan en dat ze dat ook zien. En dat het ook bij hen iets losmaakt, dat ze dat gewoon delen met je.”
Lees verder

Slapen op de waakstand

Mantelzorgers worden door de inzet van vrijwilligers ontlast van de onrustige nachten. Als het hen lukt om los te laten, kunnen ze eindelijk een beetje slapen. “Ik had dus al zeker de laatste twee jaar, maar ook daarvoor al niet, geen normale nachten kunnen maken. Omdat ik altijd op de waakstand sliep.”
Lees verder

Een woordenlijstje

Het is belangrijk dat de vrijwilligers jou als mantelzorger kunnen ontlasten. Maar loslaten is moeilijk als je geliefde niet meer kan communiceren en jij de enige bent die hem begrijpt. “Ik had wel een soort van woordenlijstje gemaakt met dit betekent dit en dat betekent dat. Maar soms kwamen er weer nieuwe dingen bij en dan was ik ook aan het zoeken wat het was.”
Lees verder

Hij begon helemaal te ontdooien

Als je bij iemand thuiskomt als vrijwilliger, kan het zijn dat je je in eerste instantie helemaal niet welkom voelt. Hoe ga je daarmee om en hoe weet je de situatie dan toch zo prettig mogelijk te maken? In het volgende verhaal wist de vrijwilliger er zijn eigen draai aan te geven. “Toen ik daar zat, dacht ik aan mijn eigen vader. Ook een eigenwijze boer, die dan niets wil en dan gewoon heel stellig is.”
Lees verder

Vechtend en scheldend ten onder

Deze vrijwilliger gunt iedereen een rustig en vredig einde, ook voor de naasten. In het volgende verhaal wordt duidelijk dat dat niet altijd vanzelfsprekend is. “Zij had met iedereen ruzie. En zij had zussen die bij haar waren. Maar oh, daar heb ik wel een poosje last van gehad. Misschien ook omdat ze nog zo jong was en dat je dan vechtend en scheldend ten onder moet gaan. Want ze is al vloekend dood gegaan. Dat is toch erg?”
Lees verder

  1. 1
  2. 4
  3. 5
  4. 6
  5. 7
  6. 8
  7. 9
  8. 10
  9. 14